ரவீந்திரநாத் தாகூரின்
கீதாஞ்சலி
103 செய்யுட்களைக் கொண்டது ரவீந்திரநாத் தாகூரின் கீதாஞ்சலி. தமிழில் எனக்குத் தெரிந்து கவிஞர் யூமா வாசுகி இந்த நூலை மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.
எனக்கு இந்தச் செய்யுட்களை மொழிபெயர்க்கவேண்டு மென்று அடிக்கடி தோன்றும். அப்படித் தோன்றும்போது ஓரிரு செய்யுட் களை மொழிபெயர்ப்பேன்.
ஆரம்பத்திலிருந்து மொழிபெயர்த்து ஒவ்வொன்றாக முடிந்தபோது பதிவேற்ற விருப்பம்.
கடவுளைப் பற்றிய செய்யுட்கள் என்றாலும் அவை கடவுளைப் பற்றி மட்டும்தான் பேசுகின்றன என்று கொள்ளத்தேவையில்லை. பாரதியின் கண்ணன் பாடல்கள் போல்.....
முதல் செய்யுள்
எல்லையற்றதாக்கிவிட்டாய் என்னை. இந்த பலவீன பாண்டத்தை மீண்டும் மீண்டும் காலியாக்கி எப்போதுமே புத்துயிரால் நிரப்புகிறாய். நாணலாகிய இந்தச் சிறிய புல்லாங்குழலை குன்றுகள், பள்ளத்தாக்கு களுக்கு மேலாய் சுமந்து சென்று அவற்றினூடாய் என்றென்றும் புதிய இன்னிசைகளை நீ சுவாசித்தவண்ணம். உன் அமரத்துவம் வாய்ந்த தீண்டலில் என்னுடைய சின்ன மனம் எல்லையற்ற ஆனந்தமடைந்து விவரிக்கவியலா கூற்றுகளை வெளியிடுகிறது. உன் அளப்பரிய அன்பளிப்புகள் எனது இந்த சிறிய கைகளில் மட்டுமே என்னை வந்தடைகின்றன. யுகங்கள் கடந்துபோகின்றன. நீ இன்னமும் ஊற்றியவாறே. நிரம்புவதற்கு இன்னமும் இடமிருக்கிறது.
Thou hast made me endless, such is thy pleasure. This frail vessel thou emptiest again and again, and fillest it ever with fresh life. This little flute of a reed thou hast carried over hills and dales, and hast breathed through it melodies eternally new. At the immortal touch of thy hands my little heart loses its limits in joy and gives birth to utterance ineffable. Thy infinite gifts come to me only on these very small hands of mine. Ages pass, and still thou pourest, and still there is room to fill .
தாகூரின் கீதாஞ்சலி – செய்யுள் – 2
................................................................................................
பாடச்சொல்லி எனக்கு நீ கட்டளையிடும்போது என் உள்ளம் பெருமிதத்தால் வெடித்துவிடுமோ என்று தோன்றுகிறது. உன் முகத்தைப் பார்க்கிறேன். என் கண்கள் குளமாகின்றன. என் வாழ்வில் கடுமையாகவும் இணக்கமற்றும் உள்ள எல்லாமே ஓர் இனிய ஒத்திசை வில் உருகிக்கரைகின்றன. என்னுடைய போற்றிப் பரவல் கடலின் குறுக்காய் ஆனந்தமாய் சிறகடித் துப்பறக்கும் பறவையாய் இறக்கைகளை விரிக்கிறது. என் பாட்டை கேட்பதில் நீ ஆனந்த மடைகிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும். ஒரு பாடகராய் மட்டுமே உன் திரு வுருவின் எதிரில் என்னால் வர முடியும் என்பதை நானறிவேன். என் பாடலின் தொலைதூரம் விரிந்து பரவும் சிறகின் நுனியால், என்னால் என்றுமே எட்ட முடியாத உன் பாதங்களைத் தொடுகிறேன். பாடும் பரவசத்தில் போதையேறிய நிலையில் என்னையே மறந்து என் பிரபுவாகிய உன்னை சகா என்று அழைக் கிறேன்.
When thou commandest me to sing, it seems that my heart would break with pride; and I look to thy face, and tears come to my eyes. All that is harsh and dissonant in my life melts into one sweet harmony – and my adoration spreads wings like a glad bird on its flight across the sea. I know thou takest pleasure in my singing. I know that only as a singer I come before thy presence. I touch by the edge of the far-spreading wing of my song thy feet which I could never aspire to reach. Drunk with the joy of singing I forget myself and call thee friend who art my lord.
