LIFE GOES ON.....

LIFE GOES ON.....

Wednesday, June 17, 2026

- குழந்தைகளை அடிப்பது குற்றம்; அடிப்பதைப் பரிந்துரை செய்வது ABETMENT TO THE CRIME! -

 குழந்தைகளை அடிப்பது குற்றம்; அடிப்பதைப் பரிந்துரை செய்வது ABETMENT TO THE CRIME! -

- லதா ராமகிருஷ்ணன் -

13 ஜூன் 2026 தேதியிட்டபதிவுகள் இணைய இதழில் வெளியாகி யுள்ள கட்டுரை//



//ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தையின் வாழ்வில் நேர்வன அதன் வாழ்வில் காலத்திற்கும் தாக்கம் ஏற்படுத்தக் கூடியவை என்று உளவியலாளர்கள், உளவியல் மருத்து வர்கள், கல்வியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். குழந்தைகள் வீட்டிலும் பள்ளிக்கூடத்திலும் குறைந்த பட்ச மரியாதை யில்லாமல், புரிதலில்லாமல் பெரியவர் களால் நடத்தப்படுவது அவர்களிடம் என்னென்ன அக – புற பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பது பற்றி பல ஆய்வுகள் விரிவாக எடுத்துரைக்கின்றன.
ஆனால், நிறைய பேர், நுண்ணுணர்வு வாய்ந்த ஊடக வியலாளர் கள், எழுத்தாளர்கள் என பலர் முன்பெல்லாம் பெற்றோர்கள் தங்களுடைய குழந்தைகளை அடித்து சரிசெய்யும் சுதந்திரத்தை ஆசிரியர் களுக்கு வழங்கியிருந்ததாகவும், அதனால் பிள்ளைகள் ஒழுங்காக வளர்ந்ததாகவும் திரும்பத் திரும்ப பேசிக்கொண்டிருக் கிறார்கள்; எழுதிக் கொண்டிருக் கிறார்கள்.....//








மகிழ்ச்சியைக் கையகப்படுத்துதல் பெர்ட்ராண்ட் ரஸ்ஸல் - அத்தியாயம் – 9

 மகிழ்ச்சியைக் கையகப்படுத்துதல்

பெர்ட்ராண்ட் ரஸ்ஸல் -

அத்தியாயம் – 9

/ மற்றவர்கள் என்ன சொல்வார்களோ என்ற பயம்/

இவ்வார திண்ணை இணைய இதழில்

http://puthu.thinnai.com/.../%e0%ae%ae%e0%ae%95%e0%ae%bf.../

//அவரவர் ரசனைகளுக்கு ஏற்பவும் நம்பிக்கைகளுக்கு ஏற்பவும் ஒருவரின் கண்ணோட்டத்தில் நிலவும் இத்தகைய எல்லா வேறுபாடுகளின் காரணமாக ஒரு குறிப்பிட்ட வகையில் ரசனைகளும் நம்பிக்கைகளும் கொண்ட மனிதர் வேறுவகை ரசனைகளையும் நம்பிக்கைகளையும் கொண்டிருக்கும் மனிதக் குழுவில் ஒரு அந்நியனாகவே பாவிக்கப்படுவார்; அவ்விதமே உணர்வார். அதுவே இன்னொரு வகையான குழுவில் அவர் முற்ற முழுக்க இயல்பான மனிதப்பிறவியாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு விடுவார்.//

காலம், கனவு மற்றும் கிலோமீட்டர்கள் -’ரிஷி’ (லதா ராமகிருஷ்ணன்)

 காலம், கனவு மற்றும்

கிலோமீட்டர்கள்

’ரிஷி’
(லதா ராமகிருஷ்ணன்)



கணக்கற்ற காததூரங்களைத் தனக்குள்
குவித்துவைத்திருக்கிறது
காலம்.
ஒவ்வொரு நொடிக்கும் ஒரு ஒளியாண்டு.
முந்நூறைம்பது நாட்களை மைல்களாக
நீட்டிப்போட்டால்
மறுமுனை
அண்ட்டார்ட்டிக்காவைத் தாண்டி…
அந்த நிலாவைத் தாண்டி…
இமயமலையின் உச்சிமுனைத் தொலைவு _
இனி இல்லையாகிவிட்ட அந்த
இரண்டுமணிநேரங்கள்….
புலியின் வாலில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும்
அந்த உயிரின் அலைச்சல்
எத்தனைக் கடலாழங்கள்?
விடை கிடைக்காத கேள்விகளின்
பாரங்களை விரித்துப்போட்டால்
உலகத்துப் பாலைகளையெல்லாம் ஒரு சேரத்
தாண்டி நீளும்.
உலர்ந்தும் உருண்டோடிக்கொண்டிருக்கும்
கண்ணீரின் நீள அகலங்கள்
பாதாளவுலகின் பரப்பளவாய்.
உடல்களின் அருகாமைக்கும் உள்ளங்களின்
அருகாமைக்கும் இடையே
சமயங்களில்
வரவாகும் அகழிகளின் ஆழம்
அளக்கமாட்டாது.
கண்ணின் காலமும் நெஞ்சின் காலமும்
வெவ்வேறு தொலைவுகளின் அலைவரிசைகளில்.
கனவின் மார்க்க்த்திற்கு மார்க்கண்டேயப்
புள்ளினங்கள் வரைந்திருக்கும்
விண்ணிலான
அருவத்தடங்களின் நீள
அளவைகள்
நிலாவிலுள்ளன.
நம்மிடமுள்ளதெல்லாம் வெறும் கிலோமீட்டர்கள் மட்டுமே.

(’காலத்தின் சில ‘தோற்ற’நிலைகள்’ (2005) தொகுப்பிலிருந்து)

சிறுமியும் யுவதியும் சமவயதில்…… ‘ரிஷி’ (லதா ராமகிருஷ்ணன்)

 சிறுமியும் யுவதியும் சமவயதில்……

‘ரிஷி’
(லதா ராமகிருஷ்ணன்)
எழுதும் நேரம் வயது வழிவிலகிவிடுகிறது.
உள்ளே என்றைக்குமாய் கிளைபிரிந்துகொண்டிருக்கும்
வீதியொன்றில்
ஒரு சிறுமி குதித்தோடத் தொடங்குகிறாள்.
திருப்பத்தில் முளைக்கும் யுவதி
நிரம்பிய அறிவிலும் அழகிலுமாய்
பொடிநடையாய்
அளந்துகொண்டிருக்கிறாள் சில
அந்தர உலகங்களை.
பாதிவழியில் சிறுமி
அணிலாகவும் முயலாகவும்,
யுவதி
பஞ்சவர்ணக்கிளியாகவும் புல்லாங்
குயிலாகவும் மாறி
இருவருமே பறந்து பறந்து
காலத்தின் கணக்குகளை சரி செய்தும்
குண்டு குழிகளைச் செப்பனிட்டும்
தமது இறக்கைகளால் அதன் பரிமாணங்களைப்
பெருக்கி
கைக்கெட்டும் தூரத்தில் நெருக்கமாக்கிப்
புதுப்பித்தபடியே
பாடித் திரிகிறார்கள்.
ஓலமோ ஆலோலமோ – அவர்களுடைய
குரல் வழியே
உருகிக் கசிகிறது உயிரின் உயிர்.
கயிற்றரவின் சொப்பனவெளியில்
பெருகிப் பாய்கின்றன
காய்ந்து புதையுண்ட
நதிகளெல்லாம்.
வரவாகும் பேரொளியில்
சிறுபொழுது
இரட்டைத் தாழ்ப்பாள்களற்று
விரியத் திறந்திருக்கும் நிரந்தரத்தின் நுழைவாயில்....

(’காலத்தின் சில ‘தோற்ற’நிலைகள்’ (2005) தொகுப்பிலிருந்து)

பெரியவர்களுக்கான குழந்தைக் கதை ‘ரிஷி’ (லதா ராமகிருஷ்ணன்)

 பெரியவர்களுக்கான

குழந்தைக் கதை

‘ரிஷி’
(லதா ராமகிருஷ்ணன்)
ஏழு கடல்களையும் ஏழு மலைகளையும் எப்படியோ
கடந்தாகிவிட்டது.
வழியில் எதிர்ப்பட்ட விஷங்கக்கும் பாம்பை
வாய்கிழித்தாகிவிட்டது.
முட்ட வந்த காட்டெருமையின்
கொம்புகளை முறித்தாயிற்று.
புதைகுழிக்குள் கழுத்தளவு காணாமல் போய்
பிழைத்தெழுந்தாகிவிட்டது.
வழுக்குப்பாறை உச்சிமீதிருக்கும்
வீடடைந்து
உள்ளிருந்த இருபது அறைகளையும்
துருவிப் பார்த்ததில்
இல்லாத
இருபத்தோராவது அறைக் கூண்டில்
அகப்பட்டிருந்த
கிளியின் எதிரிலிருந்த கிண்ணத்து
அரிசிமணிகளில்
சரியானதைப் பொறுக்கி யெடுத்து
அதைத் தரையில் தேய்க்கத் தேய்க்க
கிளியுருவி லிருந்த
அரக்கன் தலை சாய்ந்தது.
கூடவே
அவள் தலையும்.

(’காலத்தின் சில ‘தோற்ற’நிலைகள்’ (2005) தொகுப்பிலிருந்து)

உயிர்க்கிளி இருக்கும் மறைவிடம் - ’ரிஷி’ (லதா ராமகிருஷ்ணன்)

 உயிர்க்கிளி இருக்கும் மறைவிடம்

’ரிஷி’
(லதா ராமகிருஷ்ணன்)
அவர்கள் ஆளுக்கொரு பட்டியல் வைத்திருக்கிறார்கள்.
பல நேரங்களில் ரகசியமாகவே வைத்திருக்கிறார்கள்
தத்தம் பட்டியலை.
ஒரு பட்டியல் பகடைக்காயாக முடியும்.
பெரிய துருப்புச்சீட்டாக மாற முடியும்.
பிரம்பாக பிச்சுவாக் கத்தியாக
பேரழிவை விளைவிக்கக்கூடிய அணுகுண்டாக -
இன்னும் பலப்பலவாக்க முடியும்….
சில நேரங்களில் சிலரை மட்டும் கறாராகத்
தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டு
தங்கள் பட்டியல்களை ஒருவரோடொருவர் ஒப்பிட்டுப்பார்த்துக்கொள்கிறார்கள்.
அந்த சிலர் வெகுசிலரேயானாலும்
அவர்களில் ஒருசிலர்
காலப்போக்கில் கடும்பகையாளியாகிவிடும்போது
சில பட்டியல் ரகசியங்கள் அம்பலமேறுகின்றன.
பட்டியலில் அடிக்கப்பட்ட பெயர்கள்
திருத்தப்பட்ட பெயர்கள்
முதலிடத்திலிருந்து முப்பதாவது இடத்திற்கும்
முன்னூறாவது இடத்திலிருந்து தொன்னூறாவது இடத்துக்கும்
நகர்ந்துவிட்ட பெயர்கள்
சில இடங்களில் மாய மசியால் எழுதப்பட்டதாய்
மனம் போன போகில் காணாமல்போய்விடும் பெயர்கள்
சில தருணங்களில் மந்திரக்கோலால் வரவழைக்கப்பட்டதாய்
பட்டியலில் சட்டென்று வந்து ’பச்சக்’ என்று
ஒட்டிக்கொள்ளும் பெயர்கள்
செல்லப்பெயர்கள்
புனைப்பெயர்கள்
இடுகுறிப்பெயர்கள்
ஆகுபெயர்கள்
இடவாகுபெயர்கள்
அடைமொழிகள்
வசைச்சொற்கள்…..
காலம் செல்லச்செல்ல ஒருவர் கையிலுள்ள பட்டியலே
அவர்கள் அடையாளமாகிவிடுகிறது.
ஒருவேளை பட்டியல் தொலைந்துவிட்டால்
அதன் ரகசிய இடத்திலிருந்து களவாடப்பட்டுவிட்டால்
எடுக்கப்படும் கைக்குரியவர் தன் தோற்றத்திற்குரியவராகிவிடுவாரோ
என்ற பெரும்பீதியும்
இறந்தபின்பும் அமரராக இருக்கும் தம்மைக்
கற்பனையில் கண்டு இறும்பூதடையும்
பேராவலுமாய்
பெருகும் குருதியும்
பொறுக்கமுடியாத வலியும்
ஒரு பொருட்டில்லையென்று
உள்வெளியெங்கும்
கூர்கல்லாலும் கத்திமுனையாலும்
செதுக்கிக்கொள்ளத் தொடங்குகிறார்கள்
தத்தமது பட்டியல்களை.

தோசையம்மா தோசை - ரிஷி (லதா ராமகிருஷ்ணன்)

 தோசையம்மா தோசை

ரிஷி
(லதா ராமகிருஷ்ணன்)
அடுத்தடுத்து வார்த்துத்தரப்பட்ட தோசைகளைச்
சப்புக்கொட்டி விழுங்கியபடியே
'தோசை சுடத்தான் நீங்கள் லாயக்கு' என்று யாரிடம் சொன்னானோ
அவர் மீது அபரிமிதமான மதிப்பு வைத்திருப்பதாகவும்
எழுதிக்கொண்டிருப்பவனை
திருப்பிப்போடப்பட்ட தோசையிலிருந்து மீண்ட
சட்டுவம்
ஓங்கிக் குட்டுவதாய் உயர்ந்து, பின்
’அடப்போய்யா சர்த்தான்’ என்று
அடுத்த தோசையைக் கிண்டாமல் திருப்புவதில்
கவனத்தைத் திருப்பியது.

படைப்பாளி

 படைப்பாளி

தானொரு தரமான படைப்பாளி

என்ற எண்ணம்

தன்மதிப்பு; தன்மானம்;


தான் மட்டுமே தரமான படைப்பாளி

என்ற எண்ணம்

தலைக்கனம்; திமிர்த்தனம்.