“மணிப்பூரில்பெண்கள்மானபங்கப்படுத்தப்பட்டகொடூரநிகழ்வு’’ குறித்து சில ஊடகங்கள் நடந்துகொள்ளும் விதம்
இப்படி யிருக்கிறது
//“யேய்அந்தஆட்கள்பெண்களைநிர்வாணமாகஇழுத்துச் செல்லும்காணொளிகளைமுடிந்தவரைதெளிவாகக்காட்டப்பாருங்கப்பா – ஆனால், சட்டப்பிரச்சனையிலேசிக்காதஅளவுகவனமாகக்காட்டவேண்டும். //
***
மெயின் ஸ்ட்ரீம் ஊடகங்கள் மறந்துவிட்ட கள்ளக்குறிச்சி பள்ளி எரிப்புக் கலவரம்
ஒரு வருடத்திற்கு மேலாகிவிட்டது. கள்ளக்குறிச்சி தனியார் பள்ளியொன்றில் மாணவியொருவர் இறந்ததைத் தொடர்ந்து அந்தப் பள்ளி பட்டப்பகலில் எரிக்கப்பட்ட, சூறையாடப்பட்ட, தமிழ்நாட்டையே உலக அரங்கில் தலைகுனியச் செய்த கொடூர நிகழ்வு.
அது குறித்த வழக்கு நடந்துகொண்டிருக்கிறது. இறந்த மாணவியின் தாய் விசாரணைக்கு ஆஜராகவில்லையென்றும், அவருடைய மகளின் அலைபேசியை மிகவும் தாமதமாகவே உரிய அதிகாரிகளிடம் சமர்ப்பித்தார் என்றும், கலவரத்தில் ஈடுபட்ட இரண்டாம் நிலை ஆட்களே சிறைபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள், முதல்நிலைக் கலவரக்காரர்கள், அவர்கள் மாநில அரசின் கூட்டணிக் கட்சிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால், விசாரணை வளையத்திற்குள் கொண்டுவரப்படவில்லையென்றும் கூறப்படுகிறது.
அது தற்கொலை என்று இரண்டு போஸ்ட் மார்ட்ட அறிக்கைகள் சொல்லியபிறகும் தொடர்ந்து அந்த மாணவியின் மரணத்தை RAPE & MURDER என்றே , எந்தவிதமான ஆதாரங்களையும் முன்வைக் காமல், பேசி வரும் மாணவியின் தாயார், அவருடைய ஆதரவாளர் கள், இறந்த மாணவி மானபங்கப்படுத்தப் பட்டதாய் இறப்பின் பின்னும் அவரை மதிப்பழித்துக்கொண்டிருக்கும் ஏராளமான யூட்யூபர்கள், சில அச்சிதழ்கள் – இவற்றின் மீது தமிழக அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காதது ஏன்?
3500 மாணாக்கர்கள் படிக்கும் பள்ளி பட்டப்பகலில் சூறையாடப் பட்ட, தீக்கிரையாக்கப்பட்ட இத்தகைய நிகழ்வு உலக அளவிலேயே கூட நடந்ததாக நினைவில்லை. ஆனால், தமிழின் ‘மெயின்ஸ்ட்ரீம் ஊடகங்கள்’ இந்த நிகழ்வை விவாதப்பொருளாக்கவேயில்லை. அந்த வழக்கு குறித்த எந்தச் செய்தியையும் வெளியிட ஆர்வங் காட்டுவதில்லை. ஏன்?
***
கோர விபத்துகள், கொலைகள் போன்ற நிகழ்வுகளை நேரடியாக காணொளி வடிவில் காட்டக் கூடாது என்ற சட்டவிதியிருக்கிறது. ஆனால் இந்த தமிழ் தொலைக்காட்சி சேனல்கள், யூட்யூப்கள் போன்ற சமூக ஊடகங்கள் இப்போதெல்லாம் இத்தகைய விபத்துகள், கொலைகளையே அதிகம் காட்டுகின்றன – ஏன்?
***
கோயில்களை கொலைத்திட்டம் தீட்டுவதற்கான களமாக, ஆள்கடத்தல் செய்வ தற்கான இடமாக தமிழ் தொலைக்காட்சி சேனல்களின் சீரியல்கள் தொடர்ந்து காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன. சமூகத்தை உள்ளது உள்ளபடி பிரதிபலிக்கிறோம்’ என்பார்கள் இந்த ஊடகநாடகவியலாளர்கள். உண்மையில் இதுவரை இப்படி எந்தக் கோயிலி லும் நடந்ததில்லை. ’இப்படிச் செய்யலாமே’ என்று சொல்லிக்கொடுப்பதுபோல் இருக்கிறது. இதன் பின்விளைவுகள் என்னவாக இருக்கும்?
இந்துமதம் என்றாலே மூட நம்பிக்கைகளும், வேண்டாத சடங்கு சம்பிர தாயங்களும் கொண் டது என்றவிதமான கண்ணோட்டத்தையே இந்த மெகா நாடகத்தொடர்கள் முன்வைக்கின்றன. இதுவா ஊடக அறம்?
//*டைம்ஸ் ஆஃப் இண்டியாவில் வெளியாகியுள்ள செய்தி இது. அதன் தம்ழ் வடிவம் விக்கிபீடியாவிலிருந்து எடுத்து இங்கே பகிரப்பட்டுள்ளது. மொழிபெயர்ப்பில் சில இடங்கள் நெருடு கின்றன. இருந்தாலும் அந்தத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பையும் இங்கே வெளியிட்டுள்ளேன்//
2023 ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் ராகிங் கொடுமையால் இரண்டாவது மாடியிலிருந்து குதித்து மாணவர் தற்கொலை செய்துகொண்டார்.
ஆகஸ்ட் 2023 இல், ஒரு புதிய மாணவர் ஸ்வப்னதீப் குண்டு - கொடூரமான ராகிங்கை எதிர்கொண்ட பிறகு - பால்கனியில் இருந்து விழுந்தார், இது தற்கொலை அல்லது கொலையாக இருக்கலாம். முன்னாள் மாணவர் சௌரப் சவுத்ரிக்கு இதில் தொடர்பு இருப்பதாக சந்தேகிக்கப்படுகிறது.
ஸ்வப்னதீப் குண்டு ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் பெங்காலி விருதுகளுக்காக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மாணவர் . அவரது தந்தை ராம்பிரசாத் குண்டு கூட்டுறவு வங்கி ஊழியர் மற்றும் அவரது தாயார் ஸ்வப்னா குண்டு ஆஷா பணியாளர். இவர் மேற்கு வங்க மாநிலம் நாடியா மாவட்டத்தில் உள்ள பகுலா பகுதியை சேர்ந்தவர்
சௌரப் சௌத்ரி 2022 இல் ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகத் தில் கணிதத்தில் முதுகலை பட்டப்படிப்பை முடித்தார். அவர் மேற்கு வங்க சிவில் சர்வீஸ் தேர்வுக்கு தயாராகி கடுமையாகப் படித்துக் கொண்டிருந்தார். இருப்பினும், சௌரப் ஒரு முன்னாள் மாணவராக இருந்தும் கூட, சிறுவர்கள் பிரதான விடுதியில் காட்சிகளை அழைப்பது வழக்கம், தொடர்ந்து அங்கேயே தங்கி, ஹாஸ்டல் மெஸ்ஸின் பொறுப்பாளராக அதிகாரப்பூர்வமற்ற முறையில் செயல்பட்டு வந்தார். இவர் மேற்கு வங்க மாநிலம் சந்திரகோனாவை சேர்ந்தவர் .
அஃப்ரீன் பேகம், இந்திய மாணவர் கூட்டமைப்பு தலைவர் . ஜே.யு.வின் கலை மாணவர் சங்கத்தில் அதிகாரத்தில் உள்ள (வங்காளத் துறையின் கீழ்) அதிகாரத்தில் இருக்கும் சௌத்ரி போன்ற மாணவர்கள் அறிவியல் மற்றும் பொறியியல் துறைகளில் அபார அதிகாரத்தைப் பெற்றுள்ளனர் - மேலும் இந்த மாணவர்கள் விடுதியில் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பதால், குறைவாகவே உள்ளனர்.
எந்தவொரு புதிய மாணவரும் தங்கள் விரிவான ராகிங் சடங்குகளிலிருந்து தப்பிக்க முடியும். “இந்த மாணவர்கள் தங்களை அரசியல் ரீதியாக நடுநிலையானவர்கள் என்று கூறிக்கொள்கிறார்கள், ஆனால் எதுவும் இல்லை. பலர் பட்டம் பெற்ற பிறகு டிஎம்சி அல்லது பிஜேபியில் இணைகிறார்கள் ,” என்கிறார் அப்ரீன்.
ஆகஸ்ட் 3 வியாழன் அன்று, ஸ்வப்னதீப் மற்றும் அவரது தந்தை கல்லூரி வளாகத்திற்குச் சென்றனர். விடுதி பட்டியலில் ஸ்வப்னதீப் பெயர் இடம் பெறவில்லை. விடுதிக்கு வெளியே உள்ள ஒரு டீக்கடையில், ஸ்வப்னதீப்பும் அவரது தந்தையும் சோகமான தொனியில் இதைப் பற்றி விவாதித்தனர், சௌரப் சௌத்ரி மற்றும் மனோதோஷ் மோண்டல் தங்குமிடம் கிடைக்காதது பற்றிய அவர்களின் விவாதத்தைக் கேட்டனர். அவர் தங்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்வதாக கூறி தந்தையை அணுகினர். சௌரப் ஒரு போர்டரின் விருந்தினராக தங்கலாம் என்று கூறினார், அதற்காக அவர் 1000 ரூபாய் எடுத்தார். மெஸ் கமிட்டி தலைவர் என்ற முறையில், ஒரு படுக்கையை உறுதி செய்ய முடியும் என்று அவர் கூறினார் - பல்கலைக்கழகத்தில் 'விருந்தினர்' கொள்கை இல்லை என்றாலும். மாணவர்களின் டீன், ரஜத் ரே, அதிகாரப்பூர்வ மெஸ் கமிட்டி எதுவும் இல்லை என்றார். மேலும், "ஸ்வப்னதீப் தங்குவதற்கு அவர் பணம் எடுத்திருந்தால் அது சட்ட விரோத மானது" என்று கூறினார்.
ராகிங் குறித்து ஸ்வப்னாதீப்பின் தந்தையை சில வளாக மாணவர்கள் எச்சரித்துள்ளனர்.
ஆகஸ்ட் 6 ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை ஸ்வப்னதீப் குண்டு தனது வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். சௌரப் ஸ்வப்னதீப்பை 108 அறைக்கு அழைத்துச் சென்றார், அங்கு சமூகவியல் இரண்டாம் ஆண்டு மாணவர் தங்கினார். அங்கு மேலும் இருவர் இருந்தனர்: இரண்டாம் ஆண்டு பொருளாதார மாணவர் மற்றும் மூன்றாம் ஆண்டு இயந்திர பொறியியல் மாணவர். ஸ்வப்னதீப் குறிப்பாக பாதிக்கப்படக்கூடியவராக காணப்பட்டார். அவருடைய 'பாதகங்கள்' ஏராளம். அவர் பெங்காலியைத் தேர்ந்தெடுத்தார் - ஆங்கிலம் போன்ற கலைப் பாடங்களுக்கு எதிராக ஒரு 'மென்மையான' விருப்பமாகப் பார்க்கப்பட்டது, மேலும் அறிவியல் அல்லது பொறியியலை ஒப்பிடும்போது, குறிப்பாக ஆண்களுக்கு. தூர மாவட்டத்திலிருந்து வந்தவர். மேலும் அவருக்கு கொல்கத்தாவில் உடனடி நண்பர்கள் அல்லது உறவினர்கள் யாரும் இல்லை, விடுதியில் ராகிங் நடந்ததாகக் கூறப்படும் போது அவர் யாருடைய வீடுகளுக்குத் தப்பிச் செல்ல முடியும். ஸ்வப்னதீப் உடனடியாக ராகிங்கை எதிர்கொண்டார் , செவ்வாயன்று அது மிகவும் தீவிரமாக இருந்தது, அவரால் தூங்க முடியவில்லை.
ஆகஸ்ட் 9 ஆம் தேதி புதன்கிழமை, ஸ்வப்னதீப் தனது வகுப்புத் தோழர்களுடன் பிரச்சினையைப் பற்றி விவாதித்தார், அது எப்போது நிறுத்தப்படும் என்பதை அறிய விரும்பினார். ராகிங் காரணமாக நேற்றிரவு தூங்க முடியவில்லை என்று ஸ்வப்னதீப் அவர்களிடம் கூறியதாக இந்த வகுப்பு தோழர்கள் ஆசிரியரிடம் தெரிவித்தனர்.
JU ஆசிரியர் சங்கத்தை பிரதிநிதித்துவ ப் படுத்தும் JU இயற்பியல் பேராசிரியர் பார்த்தா பிரதீம் ராய், விடுதிக்குச் சென்றபோது, பல முதலாம் ஆண்டு மாணவர்கள் அனைவரும் ஒரே இராணுவ ஹேர்கட் விளையாடுவதைக் கண்டதாகக் கூறுகிறார் - அவர்கள் அனைவரும் ராகிங்கிற்கு ஆளாகியிருப்பதற்கான அறிகுறி யாகும். ஸ்வப்னதீப்பும் முடி வெட்டப்பட்டிருந்தார்.
மாலை 5:30 மணியளவில், ஸ்வப்னதீப், தனது தாயை மகிழ்ச்சியுடன் பேசி அழைத்தார், மேலும் அவர் இறந்த நாளில் பெங்காலி பிரிவில் தனது முதல் சில வகுப்புகளில் ஆர்வத்துடன் இருந்தார். இராணுவ வெட்டுக் கேட்கப்பட்டதாகவும் அவர் தனது தாயிடம் கூறினார். சமீபத்தில் முடி வெட்டப்பட்டதால் அவரது தாய் தயக்கம் காட்டினார். ஆனால் இது சில சீனியர்களின் உத்தரவு என்று கூறினார். இதனால் புதன்கிழமை சலூனில் முடி வெட்டினார். 40 ரூபாய் செலவழித்து முடி வெட்டினான் என்று அம்மாவிடம் கூறினார்.
அதே நாளில் இரவு 8 மணியளவில், அந்த இளைஞன் மீண்டும் ராகிங் செய்யப்பட்டு, 'துஷ்பிரயோகமான மற்றும் ஆபாசமான கருத்துகள், சைகைகள் மற்றும் செயல்களை' சமாளிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு அறையில் அடைக்கப்பட்டார், அங்கு சௌரப் தவிர பலர் இருந்தனர். ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக நீடித்த ராகிங் பற்றிய உறுதியான ஆதாரங்களை புலனாய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்தனர். ஸ்வப்னதீப் மனரீதியாக துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்டார், மூத்தவர்கள் அவரை கேலி செய்தார்கள் மற்றும் ஓரினச்சேர்க்கை அவதூறுகள் என்று அழைத்தனர், இவை அனைத்தும் அவருக்கு மிகப்பெரிய மன அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.
இரவு 9:30 மணியளவில், ஸ்வப்னதீப் தனது தாயை மீண்டும் பலமுறை அழைத்தார், இப்போது கண்ணீருடன். அவரது தாயார் பலமுறை அவரை அழைத்தும் அவர் பதிலளிக்கவில்லை. அவர் செய்தபோது, தனக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என்றும், தனது உயிருக்கு மிகவும் பயமாக இருப்பதாகவும், வீட்டிற்குத் திரும்பும்படி கூறினார். அவர் ஓரினச்சேர்க்கையாளர் அல்ல என்று அவளிடம் திரும்பத் திரும்ப கூறினார். மேலும் அவர் உயிருக்கு பயந்துவிட்டதாகவும், வீட்டிற்கு திரும்புமாறும் கூறினார். அவளை சீக்கிரம் வரச் சொன்னான், வீட்டில் அவளிடம் சொல்ல நிறைய இருக்கிறது என்று. ஏன் என்று அவனுடைய அம்மா கேட்க, சௌரப் அவனுடைய போனை பிடுங்கி “பயப்பட ஒன்றுமில்லை. ஸ்வப்னதீப் நலமாக இருக்கிறான்” என்று சொல்ல ஆரம்பித்தான். சௌரப் தனது பெற்றோரை மேலும் தொடர்பு கொள்ள விடாமல் போனை பறிமுதல் செய்தார். அவரது தாயார் அவரை பலமுறை அழைத்தும் பதில் இல்லை. பின்னர், மற்றொரு மாணவியின் போனில் இருந்து பெற்றோருக்கு போன் செய்துள்ளார். அவரது தந்தை தனது பிரச்சினைகளை விரிவாகப் பகிர்ந்து கொள்ளும்படி அவரிடம் கேட்டபோது, அந்தப் பிரச்சினைகளை யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள அனுமதிக்கப்படவில்லை என்று அவர் கூறினார் - 'போல்லே பைபாட் ஆச்சே' (நான் பகிர்ந்து கொண்டால் எனக்கு சிக்கல் ஏற்படும்). அப்பாவை மறுநாள் மருத்துவமனைக்கு வரச் சொல்லிவிட்டு அம்மாவை அந்த நிலையில் பார்க்க முடியாது என்பதால் அழைத்து வரவேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டான்.
அப்போது, ஸ்வப்னதீப் ஆடை கழற்றப்பட்டார். அவர் ஹாஸ்டல் மொட்டை மாடியில் நிர்வாணமாக ஓட வைக்கப்பட்டார், அது 'தண்டனையாக' இருக்கலாம். ஸ்வப்னாதீப்பின் கைகள் மற்றும் கால்களை சில மாணவர்கள் பிடித்து வைத்திருந்தனர், மற்றொருவர் அவர் மீது தடியால் அடித்து, சாட்டையால் அடித்துள்ளார். அவரது உடல் முழுவதும் சிகரெட் எரிந்ததற்கான அறிகுறிகள் தென்பட்டன. ராகிங் இரவு 10 மணி வரை நீடித்தது, அதன் பிறகு, மன அதிர்ச்சி ஸ்வப்னதீப்பை அசாதாரணமாக நடந்து கொள்ள வைத்தது.
சில மாணவர்கள் இரவு 10 மணியளவில் ஸ்வப்னதீப்பின் அசாதாரண நடத்தை பற்றி டீன் ரஜத் ரேக்கு தெரிவிக்க அழைத்தனர், ஆனால் அடுத்த நாள் காலை அவர் பிரச்சினையை பேசுவார் என்று கூறப்பட்டது.
ஸ்வப்னாதீப்பின் மன நிலை காரணமாக, அவருக்கு ஒரு 'கவுன்சிலிங்' ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது, அதில் சௌரப் மீண்டும் கலந்து கொண்டார் - இரவு 10 மணி முதல் 11:45 மணி வரை.
ஸ்வப்னதீப் இறப்பதற்கு சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு மாணவர்கள் டீன் ரஜத் ரேயை மீண்டும் அழைத்தனர், ஆனால் அவர்களின் அழைப்புகள் பதிலளிக்கப் படவில்லை.
இரவு 11:45 மணியளவில், ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழக முதன்மை விடுதியின் இரண்டாவது மாடியின் பால்கனியில் இருந்து ஸ்வப்னதீப் கீழே விழுந்தார் - தற்கொலை அல்லது கொலை.
பல்கலைக்கழகத்தின் பிரதான விடுதியின் 'ஏ' பிளாக்கில் இருந்த மாணவர்கள் பலத்த சத்தம் கேட்டு தங்கள் அறைகளை விட்டு வெளியேறினர். வெளியே வந்து பார்த்தபோது, அவர் நிர்வாணமாக ரத்த வெள்ளத்தில் கிடப்பதை பார்த்ததாக கூறப்படுகிறது.
சம்பவத்தையடுத்து சில மாணவர்கள் இரவு விடுதியை விட்டு வெளியேறினர். ஸ்வப்னதீப் மரணத்திற்குப் பிறகு ஒரு பொது மாணவர் குழுக் கூட்டம் நடந்தது, ஆசிரியர்கள் என்ன விவாதித்தார்கள் - "ஆதாரங்களை மறைத்தார்களா?" என்று கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளனர்.
அவர் பல காயங்களுக்கு உள்ளானார் மற்றும் KPC மருத்துவ மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார். அவருக்கு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு வந்த நிலையில், சிகிச்சை பலனின்றி வியாழக்கிழமை அதிகாலை 4.30 மணியளவில் அவர் உயிரிழந்தார்.
ஆகஸ்ட் 10 ஆம் தேதி வியாழன் அன்று காலை, ஸ்வப்னாதீப்பின் தாய்க்கு தனது மகனின் துரதிர்ஷ்ட வசமான மரணம் குறித்துத் தெரிவிக்கும் அழைப்பு வந்தது. விடுதியில் இருந்த முன்னாள் மாணவர்களின் வலையமைப்பு மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது என்று சில தகவல்கள் கூறுகின்றன.
முதற்கட்ட பிரேத பரிசோதனையில் அவருக்கு இடுப்பு, விலா எலும்பு மற்றும் இடுப்பு பகுதியில் எலும்பு முறிவு மற்றும் பிற காயங்கள் ஏற்பட்டிருப்பது தெரியவந்தது.
ஸ்வப்னாதீப்பின் தந்தை ஒரு புகாரை சமர்ப்பித் திருந்தார், அதில் அவர் தனது மகனின் மரணத்திற்கு பிரதான விடுதியின் சில தங்கியிருப்பவர்களே காரணம் என்று அவர் நம்புவதாகக் கூறினார்.
இந்தப் புகாரின் அடிப்படையில் ஜாதவ்பூர் போலீஸார் எஃப்ஐஆர் பதிவு செய்த சில மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு சௌரப் கைது செய்யப்பட்டார். கொல்கத்தா போலீஸ் கமிஷனர் வினீத் கோயல் சவுத்ரி கைது செய்யப்படு வதற்கு முன்பு அவரிடம் விசாரணை நடத்தியதாக போலீஸ் வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன. சௌரப் எந்த தவறும் செய்யவில்லை, ஆனால் ஸ்வப்னதீப்புக்கு விடுதியில் இடம் கிடைப்பதை உறுதி செய்தவர் தான் என்று கூறினார். சௌரப் தீவிரமாக விசாரிக்கப்பட்டார், ஆனால் முன்னுக்குப் பின் முரணான அறிக்கைகளை வெளியிட்டார் மற்றும் போலீசாரை தவறாக வழிநடத்த முயன்றார். அவர் ஒரு சதித்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதாக அவரது வழக்கறிஞர் முன்மொழிந்தார்,
மேலும் அவர் ஏதேனும் தவறு செய்திருந்தால் அவரை தண்டிக்குமாறு அவரது தந்தை கேட்டுக் கொண்டார், அதே நேரத்தில் அவரது தாயார் தனது மகன் எதுவும் செய்யவில்லை என்று உறுதியாக நம்புகிறார். சௌரப்பை அறிந்தவர்கள், அவர் நிச்சயமாக அப்படிப் பட்டவர் இல்லை என்று கூறுகின்றனர். நீதிமன்ற அறையில், அவர் குற்றமற்றவர் என்று கதறினார். ஆகஸ்ட் 22ம் தேதி வரை சௌரப்புக்கு போலீஸ் காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் சௌரப் எந்த அளவிற்கு ஈடுபட்டுள்ளார் என்பது குறித்து விசாரணை நடைபெற்று வருகிறது.
ஸ்வப்னாதீப்பின் தாயார் உணவை மறுத்து கதறி அழுதுள்ளார். இரண்டு முறை தூக்கிட்டு தற்கொலைக்கு முயன்றுள்ளார். பொதுமக்களின் அமைதியின்மை, போராட்டங்கள் நடந்தன.
இதனால் மனமுடைந்த முதல்வர், நீதி வழங்குவதாக உறுதியளித்தார் . ஜாதவ்பூர் பல்கலைகழக மாணவர்கள் அனைவரும் அவருக்கு நீதி கிடைக்க முயல்கின்றனர் மேலும் இது போன்று இனி நடக்காமல் இருக்க முயற்சி செய்து வருகின்றனர். அவர்களின் மூன்று கோரிக்கைகள் ஏற்கனவே நிறைவேற்றப் பட்டுள்ளன. பல்கலைக்கழகம் ஏற்கனவே முதலாம் ஆண்டை வளாகத்தில் உள்ள புதிய விடுதிக்கு மாற்றியுள்ளது, மேலும் விடுதியில் இன்னும் வசிக்கும் வெளியாட்கள் மற்றும் முன்னாள் மாணவர் களை வெளியேற்றுவதாக உறுதியளித்துள்ளது.
விடுதியில் பாதுகாப்புக்கான சோதனைகள் நடந்துள்ளன, மேலும் பயந்துபோன மாணவர்களுக்கு தனி அறைகள் உறுதியளிக்கப் பட்டுள்ளன.
முன்பு எழுத்தாளர் கோபிகிருஷ்ணனின் நண்பரான உளவியல் ஆலோசகர் (பெயர் மறந்துவிட்டது வருத்த மாக இருக்கிறது) ஒருமுறை மேடையில் வெண்ணிற ஆடை திரைப்படத்தில் கதாநாயகனான் உளவியல் மருத்துவர் மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட கதாநாயகியின் நிலையைத் தனக்கு சாதகமாக்கிக்கொள்ளாத கண்ணிய மான இளைஞ ராகக் காண்பிக்கப்பட்டிருப்பதை எடுத்துரைத்து அதற்காகவே அந்தப் படத்தைப் பலமுறை பார்த்த தாகச் சொன்னார்.
அதேபோல்தான் இந்தக் காட்சியும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். நாடு பற்றிப் பாடும் இருவரில் ஒருவர் பார்வைக் குறைபாடுடையவர். இருவரும் சமமாக நாட்டைப் பற்றி அக்கறையோடும் பெருமையாகவும் பாடுகிறார்கள்.
சுற்றிலும் நிற்கும் ஆண்கள் அந்தப் பெண்ணைக் காமப்பார்வை பார்க்கவில்லை.
இதெல்லாம் எனக்கு இந்தத் திரைப்படக் காட்சியின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களாகத் தோன்றின; தோன்று கின்றன.
கண்ணதாசன் எத்தனை எளிமையாக நாடு குறித்து, நாட்டுப்பற்று இருக்கவேண்டியதன் அவசியம் குறித்து எழுதியிருக்கிறார்! எம்.எஸ்.விசுவநாதனின் எத்தனை செறிவான இசை! கூடவே, டி.எம்.எஸ் , பி.சுசீலாவின் காலத்தால் அழியாத குரல்கள்! எம்.ஜி.ஆர் - சரோஜா தேவி யின் பிரசன்ன முகங்கள்!
கடவுள், மதம், சமத்துவம், சமூகநீதி என்று எல்லாவற் றின் சாரத்தையும் எளிய வரிகளில் எடுத்துரைக்கும் பாடல் இது. இதுபோல் கவிஞர்களெல்லாம் வெறுப்பை விதைக்காத, ஒரு சார்பாகப் பேசாத கவிதைகள் ஆளுக் கொன்று எழுதி அவற்றைத் தொகுப்பாக வெளியிட்டு மாணவ சமுதாயத்தினருக்கு, இளைய தலைமுறையின ருக்கு அன்பளிப்பாகத் தரவேண்டும் என்ற பெருவிருப்பம் எனக்குண்டு. அதை கவிஞர்களாக நமது கடமையாகவும் நான் கருதுகிறேன். முடிந்தவர்கள் எழுதியனுப்பினால் இதைச் செய்யலாம்.
(*13.8.2023 தேதியிட்ட திண்ணை இணைய இதழில் வெளியாகியுள்ளது)
மணிப்பூர் கலவரத்தைப் பற்றி மத்திய அரசு பேச மறுப்பது ஏன்? என்ற கேள்வியைத் தொடர்ந்து எதிர்க்கட்சிகள் எழுப்பிக்கொண்டிருக்கின்றன. குறிப்பாக, பிரதம மந்திரி இது குறித்துப் பேசுவதில்லை என்றும் ஏற்கெனவே பேசியிருக்கவேண்டும் என்றும் குற்றஞ்சாட்டுகின்றன. நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தில் பேசும்போது இந்தியப் பிரதமர் மணிப்பூரில் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் நடந்த பயங்கரங்களைப் பட்டியலிட்டார். இப்போதைய கலவரங்களுக்குப் பொறுப் பேற்காமல் நழுவுகிறார், பாராளுமன்றத்தை அரசியல் மேடையாக்குகிறார் என்று எதிர்ப்புக்குரல்கள் எழுப்பப்பட்டன.
இன்னொரு புறம் திரு.ராகுல் காந்தி பிரதம மந்திரியை எத்தனைத் தரக்குறைவாகப் பேசமுடியுமோ அப்படிப் பேசிக்கொண்டே யிருக்கிறார். அதைக் கொண்டாடும் படைப்பாளிகளும், அறிவுசாலிகளும் சமூக ஊடகங்களில் அனேகம். மணிப்பூர் பயங்கரங்களை நேரில் பார்த்ததுபோல் கிளுகிளுப்புச் செய்திகளாக வெளியிடுவதும் நடக்கிறது. மணிப்பூர் நிலவரங்களை சனாதம், இந்துத்துவம் என்ற வழக்கமான வசைச்சொற்களால் வெகுசுலபமாக கட்டங்கட்டிவிடுபவர்களும் உண்டு.
நிலம் உடைமைகொள்ளல் தொடர்பான பிரச்னை, மெய்தி இனத்தவர் தங்களுக்கும் scheduled tribe என்ற அந்தஸ்து வேண்டும் என்று கோரியது, அதை பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் பரிந்துரைத்தது, அதிக எண்ணிக்கையில் கிறித்துவ அமைப்புகள் அந்தப் பகுதியில் செயல்பட்டுக்கொண்டிருப்பது, அதிக அளவு கஞ்சாச்செடிகள் அங்கே பயிராவது, சமீபத்திய பாஜக அரசு அதற்குத் தடை விதித்திருப்பது, அடுத்துள்ள நாடான சீனாவின் குறுக்கீடு என பல காரணங்கள் மணிப்பூரின் இன்றைய கலவர நிலவரத்திற்குக் காரணங்களாக எடுத்துரைக்கப் படுகின்றன.
ஒரு கோர நிகழ்வைக்கூட தொடர்ந்து வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிக் கொண்டேயிருந்தால் ‘நாமும் அதைச் செய்துபார்த்தால் என்ன?’ என்றோ, ‘ஓ, இப்படிக்கூட அவமானப்படுத்த வழியிருக்கிறதோ’ என்றோ, சிலர் இத்தகைய செயல்களில் ஈடுபடுவது நடக்கிறது. மனைவியைத் துண்டு துண்டாக வெட்டியவனைப் பற்றிய செய்தியைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வந்த பின் அதைப்போலவே ஒன்றிரண்டு அவல நிகழ்வுகள் நடந்தேறியதைப் படித்தோம்.
ஒரு அவல நிகழ்வைப் பரபரப்புச் செய்தியாக அணுகு வோர் நம்மிடையே கணிசமானோர். நேற்று மணிப்பூர் அவல நிகழ்வு குறித்துப் பேட்டி காணப்பட்ட பெண்ணொருவர் நிர்வாணமாக நடத்திச்செல்லப்பட்ட பெண்ணை அந்தக் கேவமான ஆண்கள் எங்கெல்லாம் தொட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள் என்று சொன்னார். பெண் என்பதால் அவளைப் பண்டமாக பாவித்து நுகரும் காமுகனோ அல்லது பழிவாங்கக்கிடைத்த பொருளாக எதிரி யின் பெண்களைப் பாவிக்கும் கொடூரனோ அந்தப் பெண்களை எங்கே தொடுவான் என்பது யாருக்கும் தெரியாத விஷயமா? அதையே ஏன் எடுத்துச்சொல்ல வேண்டும் என்று வருத்தமாக இருந்தது.
பெண்களுக்கெதிரான் இத்தகைய அவமானகரமான நிகழ்வுகள் கொல்கத்தா, ராஜஸ்தான் போன்ற இடங்களிலும் நடந்திருக்கின்றன. அவற்றிற்கான காணொளிகள் இல்லை அல்லது காணொளிகள் வெளியிடப்படவில்லை என்பதால் நடந்த அவலங்கள் இல்லை யென்றாகிவிடாது.
நம் மாநிலத்தில் பெண்களுக்கெதிராக நிகழ்ந்துவரும் அவலங்களைப் பற்றியும் நாம் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்ன அமைச்சரை ராஜஸ்தான் முதல் மந்திரி கெலாட் உடனடியாக அமைச்சரவை யிலிருந்து நீக்கியிருக்கிறார். ஒரு கட்சிக்குள் நிலவும் ( எந்தக் கட்சியும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல என்றே தோன்றுகிறது ) பேச்சுரிமை, கருத்துரிமையெல்லாம் இந்த அளவில்தான் இருக்கிறது.
நடந்தது மிக அவலமான நிகழ்வு. இது காலங்காலமாக ஆணாதிக்க சமூகத் தில் ஊறியிருக்கும் பேணிப்பராமரிக் கப்படும் மனோபாவத்தின் ஒரு வெளிப்பாடும்கூட. ஊடகங்களிலெல்லாம் பெண்ணை பண்டமாகக் காட்டும் அராஜக மனோபாவத்தின், தனக்குப் பிடித்தவனைக் காதலித்து மணந்த பெண்ணை உனக்கு ஆண் உடம்பு தானே கேட்கிறது – இந்தா என்று வன்புணர்ச்சி செய்யும் அராஜக மனோபாவத்தின் , தன் எதிராளியைப் பழிவாங்க அந்த ஆணின் மனைவி, மகள், அம்மாவைக் ‘கெட்ட வார்த்தைகளால் இழிவுபடுத்தும் அல்லது கூட்டுப் பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாக்கிக் கொலை செய்யும் அராஜக மனப்போக்கின் எதிரொலியே அல்லது வெவ்வேறு வடிவங்களே இத்தகைய இழிவுச் செயல்பாடுகள்.
இப்படியொரு கோர நிகழ்வு நடந்தால் உடனே சிலர் சகட்டுமேனிக்கு ‘ஆண்களே இப்படித்தான் – மிருகங்கள்’ என்ற ரீதியில், அல்லது குறிப்பிட்ட கட்சியினரே, மதத்தினரே இப்படித்தான் என்ற ரீதியில் பேச ஆரம்பித்துவிடுகிறார்கள். பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் தந்தை, சகோதரன், நண்பன், ஏன், மனசாட்சியுள்ள எந்த ஆணுக் கும் இத்தகைய கோர நிகழ்வுகள் மிகுந்த வேதனை யளிக்கக்கூடியவையே.
மணிப்பூரில் காணொளிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு நிறைய கொடூர நிகழ்வுகள் நடந்திருக் கின்றன. எல்லாக் கொடூர நிகழ்வுகளிலும் ஒரே இனத்தவர்களே சம்பந்தப்ப்ட்டிருக் கிறார்களா, வெவ்வேறு இனத்தவர்கள் மாறிமாறி ஒருவர்மீதொருவர் இத்தகைய கொடூரங்களை நடத்தியிருக்கிறார்களா போன்ற விவரங்கள் இன்னும் வரவில்லை. மணிப்பூரில் இத்தகைய கலவரங்கள் இதற்கு முன்பும் நடந்திருக்கின்றன.
( இப்போது வெளியாகியிருக்கும் காணொளிகள் முன்பே வெளியிடப்படாமல் இப்போது வெளியிடப்பட்டிருப்ப தற்கு ஏதேனும் பிரத்யேகக் காரணங்கள் உள்ளனவா? யார் இந்தக் காணொளிகளை வெளியிட்டார்கள் என்ற கேள்விகளும் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப் பட வேண்டும். அதே சமயம், இத்தகைய அவல நிகழ்வுகள் நடந்திருக்கிறதே என்ற வருத்தத்தை மீறி, ஐயோ, இந்தச் செய்திகள் எப்படியோ வெளியே தெரியவந்துவிட்டதே என்ற நினைப்பே அதிகமாக இருக்கும் மனப்போக்கு ஏற்புடையதல்ல.
கைது செய்யப்பட்டிருக்கும் ஆண் ஒருவரின் இனத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் அவருடைய வீட்டுக்குத் தீவைத்திருப்ப தாகச் செய்தி வருகிறது. இன்னொரு பக்கம், ஒரு கடை யில் இருக்கும் பெண்களைப் பாலியல் வன்புணர்ச்சிக்கு ஆளாக்கும்படி கும்பலிலிருந்த பெண்களே கூவியதாக வும் செய்தி வருகிறது.
எனவே, இத்தகைய விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவோர், எழுதுவோர் மிகுந்த பொறுப்புணர் வுடன் தங்கள் கருத்துகளைப் பகிரவேண்டியது இன்றியமையாதது. பொதுப்படையாக ஆணினத்தை, இந்த மதத்தை, அந்த இனத்தை ஒட்டுமொத்த பொறுப்பாளியாக்கிப் பேசுவது சுலபம். ஆனால், அது சரியான அணுகுமுறையல்ல.
மேம்போக்கு அரசியல் விமர்சகர்கள், சமூகப்பிரக்ஞையாளர்கள், ஒரே அஜெண்டா வுடன் சமூகத்தில் நடக்கும் சீர்கேடுகளையெல்லாம் அணுகும் அரசியல் விமர்சகர்கள், சமூகப் பிரக்ஞையாளர்கள் – அவர்கள் ஆணோ, பெண்ணோ – மறைமுகமாக இத்தகைய அராஜகச் செயல்களை ஊக்குவிப்பவர்களாவார்களே தவிர (ஒரு தரப்பினர் செய்தால் அதை நியாயப்படுத்தியும் இன்னொரு தரப்பினர் செய்தால் அதை எதிர்த்துப் பேசியும்) அவர்களால் வேறெந்த நன்மையும் கிடைக்க வழியில்லை.
[*13.8.2023 தேதியிட்ட திண்ணை இணைய இதழில் வெளியாகியுள்ளது]
11.8.2023 அன்று படித்த செய்தி இது.
திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த வள்ளியூரில் அரசு – உதவி பெறும் அரசு உதவி பெறும் பள்ளியொன் றில் பட்டியலின வகுப்பைச் சேர்ந்த +2 பள்ளி மாணவரை அவருடைய சக மாணவர்கள் – அந்தப் பகுதியில் மேலாதிக்கம் பெற்று விளங்கும் இடைச் சாதியை சேர்ந்தவர்கள் மதிப்பழித்து நடத்தியதால் பள்ளி செல்லாமல் இருந்திருக்கிறார் அந்த மாணவர். பள்ளி ஆசிரியர் ஏன் வரவில்லை என்று கேட்க விஷயத்தைச் சொல்லியிருக்கிறார். தலைமையாசிரியர் அந்த மூன்று மாணவர்களையும் அழைத்து கண்டித்திருக் கிறார்.
ஆத்திரமடைந்த அந்த மாணவர்கள் தங்களைப் பற்றிப் புகார் தந்த மாணவர் வீட்டுக்குச் என்று அவரைக் கத்தியால் சரமாரியாகக் குத்தியிருக்கிறார்கள். தடுக்க வந்த தங்கையையும் குத்தியிருக் கிறார்கள். இருவரும் இப்போது மருத்துவமனையில். இந்த அவல நிகழ்வைத் தொடர்ந்து நடந்த போராட்டத் தில் பாதிக்கப்பட்ட மாணவனின் தாத்தா மயங்கி விழுந்து இறந்துபோயிருக் கிறார். மாணவரும் அவருடைய தங்கையும் கடுமையான காயங்களுடன் மருத்துவமனையில்.
சாதீயக் கொடுமை நடக்கும் இடங்களாக கல்விக்கூடங்களும் இருக்கின்றன.
உடனே ‘மநு’ என்று பழித்து, அல்லது சம்பந்தப்பட்ட கொடூர மாணவர்கள் சார்ந்த சாதியை ஒட்டுமொத்த மாகப் பழித்துப் பேசி முடித்து விடுவது மிகவும் சுலபம்.
ஆனால், இப்படியொரு கொடுமை இன்றும் நடப்பதற்கான காரணங்களை அகல் விரிவாக ஆராயவேண்டிய தேவையிருக்கிறது.
அரசியல்கட்சிகள் தத்தமது ஆதரவாளர்களிடம் சாதியொழிப்பு குறித்துப் பேச வேண்டும். பாதிக்கப்பட்ட மாணவரின் சாதி சார்ந்த கட்சிகள் மட்டுமே இத்தகைய அவல நிகழ்வுகள் நடக்கும் இடங்களுக்குச் செல்வது என்றில்லாமல் எல்லாக் கட்சிகளும், மக்கள் நல அமைப்புகளும் அங்கே சென்று மக்களோடு பேச வேண்டும்.
வாக்குகள் போய்விடக்கூடும் என்ற எண்ணமில்லாமல் தவறு செய்யும் சாதிகளைத் தட்டிக் கேட்கவேண்டும். அவர்களோடு பேசவேண்டும்.
ஆன்மிகவாதிகள், தத்துவவாதிகள், அறிஞர்கள் என பலரும் மதம் சார்ந்த ஒற்றுமை, நல்லிணக்கம், சமத் துவம் போன்ற கருத்துகளை எடுத்துரைக்க வேண்டும்.
இதில் தன்னை முன்னிலைப்படுத்தும் நோக்கமோ, வெறுப்பை விதைக்கும் நோக்கமோ இருக்கலாகாது.
இன்று ஊடகங்கள் மிகவும் பெருகிவிட்ட நிலை. இளம் உள்ளங்களில் அதிகார ஆசை பலவிதமாகக் கட்டமைக் கப்படுகிறது. சின்னத்திரை, பெரிய திரை களிலெல்லாம் ‘ராகிங்’ என்பதும், வன்மமான பேச்சு, ஏசல் என்பதும், வீரபராக்கிரமம் என்ற பெயரில் கொடூரமான அடிதடி களும் வெகு இயல்பாக இடம்பெறுகின்றன. இவற்றை யெல்லாம் கண்காணிப்பதும், கட்டுப்படுத்து வதும் அவசியம்.
கல்விக்கூடங்களில் உள்ள வளரிளம்பருவ மாணாக்கர் களின் மனப்போக்கு கள், செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்த ரீதியில் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டி யது அவசியம். அப்படிச்செய்வதன் மூலம் வன்முறையைக் கையிலெடுத்து சக மாணவர்களை அச்சுறுத்தும், அடி பணிய வைக்கும் மாணவர்களை அடையாளங்கண்டு அவர்களுக்கு உரிய ஆலோசனைகள் தர முடியும்.
மாணாக்கர்களுக்கு உளவியல் மருத்துவம் அவர்களு டைய உடல்நலன், நலவாழ்வு சார் மருத்துவ ஆலோச னைகள், சிகிச்சைகளின் ஓர் அங்கமாக கிடைக்க வழி செய்யப்பட வேண்டும். மனநல மருத்துவத்தைப் பொருட் படுத்தாத, புறமொதுக்கும் மனோநிலை மாறவேண்டும்.
ஒரு கொடூர நிகழ்வு நடந்தபிறகுதான் கவனத்தை மாணவர் பக்கம் திருப்பு வோம் என்றிருப்பது சரியல்ல.
ராகிங் குறித்தும், சாதியின் பெயரால் மாணவர்கள் மதிப்பழிக்கப்படுவது குறித்தும், அவற்றைக் கையாள வேண்டிய வழிமுறைகள் குறித்தும் அந்தத் துறை சார்ந்த அதிகாரிகளுக்கும், கல்விக் கூடங்களுக்கும், நிர்வாகி களுக்கும், ஆசிரியப் பெருமக்க ளுக்கும், மாணாக்கர் களுக்கும் உரிய ஆலோசனைகளும் வழி காட்டி விதிமுறைகளும் தொடர்ந்த ரீதியில் தரப்பட வேண்டியது இன்றியமையாதது.
நான் முழு நேர வேலைக்குப் போய்க்கொண்டிருந்த சமயத் தில் – 1977 முதல் 2005 – அரசு அலுவலகங்களில் தொழிற் சங்கங்கள் வலிமையோடு இருந்தன.
அவை பிரதானமாக கம்யூனிஸ்டுகள் கையில் இருந்தன. வர்க்கம் சார்ந்து சாதி கடந்து தொழிலாளர்கள் ஒருங்கி ணைந்திருந்தனர்.
அப்போதே வர்க்கத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து சாதிய ஏற்றத்தாழ்வு களைக் கணக்கிலெடுக்காமலிருந்துவிடலாகாது என்ற கருத்தும் இருந்தது.
இரண்டு கம்யூனிஸ்டுப் பிரிவுகளுக்கிடையே கூட அதிகார ரீதியாக நட்புறவைக் காட்டிலும் போட்டிமனப் பான்மையே அதிகமாக இருந்தது.
அரசியல்கட்சி சார்ந்த தொழிற்சங்கங்கள் அதிகமாக இல்லை யென்றாலும் அறவே இல்லையென்று சொல்லவியலாது. பிரதான தொழிற்சங்கங்களில் இடம்பெற்றிருந்த உறுப்பினர்கலெல்லாம் இடதுசாரிக் கட்சியினர் என்று சொல்லிவிட இயலாது. தலைவர்கள் இடதுசாரிக் கட்சிகளைச் சேர்ந்தவர்க ளாக இருந்தார்கள்.
ஒருமுறை தொழிலாளர்களிடையே உரையாற்றிக் கொண்டிருந்த தலைவ ரொருவர் காங்கிரஸ் கட்சியைத் திட்டிக்கொண்டே போக உறுப்பினர்களிலிருந்த காங்கிரஸ் அபிமானி ஒருவர் மறுப்புத் தெரிவித்து எதிர்ப்புக்குரல் எழுப்பினார். இதை எதிர்பார்க்காத அந்தத் தலைவர் திடுக்கிட்டுப் போனாலும் நொடியில் சமாளித்துக்கொண்டு பேச்சை மடை மாற்றினார்.
இன்று வர்க்கஞ்சார்ந்த ஏற்றத்தாழ்வு குறித்த பிரக்ஞையைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு சாதிரீதியான வேறுபாடுகள் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகின்றன என்று தோன்றுகிறது.
இதில் உள்ள முக்கியக் குறைபாடாக நான் கருதுவது – ஒரே சாதி யில் வர்க்க ரீதியாக நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வு களை நாம் கணக்கிலெடுக்காமலிருந்து விடுவது.
இதனால் சில சாதிகளில் பொருளாதாரரீதியாய் வளர்ந்து முன்னேறியிருப் பவர்கள், அவ்வகையில் தமது சாதி களுக்குள்ளே அதிகாரபீடங்களாயிருப் பவர்கள், சாதிரீதி யாய் தங்களை ஒடுக்கப்படுபவர்க ளாகக் காட்டி அதன் மூலம் ஒரு சாதிக்குள் வர்க்கரீதியாய் நிலவும் ‘அதிகார நுண்பரிமாணங் களை’ சுலபமாக மறைத்து விடுவது. சுலபமாய் தங்களை வளமாக்கிக் கொண்டுவிடுவது.
சாதி – வர்க்கம் (CASTE – CLASS) ஆகிய இரண்டும் குறிப் பான அளவு வேறு வேறாக இருந்தாலும் அவை இரண்ட றக் கலக்கும் இடங்களும் கணிசமாகவே இருக்கின்றன.
சமீபத்தில் வெளியாகிய திரைப்படம் மாமன்னனின் மையக் கரு “அப்பா, உட்காருப்பா” என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லும் மகனின் குரலும் அதன் வலியும் என்று ஒருவர் எழுதி யிருந்தார். சாதி ரீதியாக இப்படி உயர்வு தாழ்வு பார்க்கப்படுகிறது என்ற உண்மையோடு கூட, வர்க்க ரீதியாகவும் இது நிகழ்கிறது என்பதையும் நாம் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ளவேண்டியது அவசியம்.
எடுத்துக்காட்டாக, எங்கள் அலுவலகத்தில் உயர் அதிகாரி என்பவர் தனக்குக் கீழேயுள்ள அலுவலரை எதிரே நிற்க வைத்துக்கொண்டேதான் பேசுவாரே தவிர உட்காரச் சொல்லமாட்டார் – இருவருமே ஒரே சாதிக்காரராக இருந்தாலும்.
சாதிகள் ஒழிய கலப்புத்திருமணம் தான் ஒரே வழி என்ற கருத்தை சில அரசியல் தலைவர்கள் முன்வைக்கிறார் கள். இது ஒரு வழியே தவிர ஒரே வழியல்ல. இதை அளவுக்கதிகமாக வலியுறுத்தும்போது அவரவர் சாதிப் பெண்களையும், ஆண்களையும் அவரவரே குறைத்து மதிப்பது போலவும், விலக்கிவைப்பது போலவும் அவ்வச் சாதியைச் சேர்ந்த எதிர்பாலினர் எண்ணுவதற்கும் வழி வகுப்பதாகிவிடுமோ என்று தோன்றுகிறது.
காதல் என்று வரும்போது மிக இளம் வயதில் இருவர் காதல் வயப்பட்டால் அதற்கு பெற்றோர்கள் சுலபமாகப் பச்சைக்கொடி காட்டிவிட வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது சரியல்ல. ஒரே சாதியிலான காதலுக்குப் பெற்றோர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும்போது அதை பெற்றோரின் அக்கறை அல்லது அதிகாரம் என்ப தாக மட்டுமே பார்க்கப்படுவது, வேறு வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்த இருவரின் காதல் பெற்றோர்களால் எதிர்க்கப்படும்போது சாதிவெறியாகப் பகுக்கப்படு வதும் நடைமுறையாக உள்ளது.
எங்கு சாதிய ரீதியான மோதல்கள் நடந்தாலும் அங்கே போய் சம்பந்தப்பட்ட இருதரப்பு மக்களோடும், மோதல் போக்கைக் கையாளாமல், இணக்கமாகப் பேசி மனிதர் கள் சாதிமதபேதமற்ற சக உயிர்கள் என்று புரியவைக்க ஏன் எந்த அரசியல் தலைவர்களுமே சம்பந்தப்பட்ட இடங்களுக்குச் செல்வதில்லை?
ஏட்டுச்சுரைக்காயாக இல்லாத, சுய மரியாதையையும், தன்னம்பிக்கை யையும் வளர்க்கும், வாழ்க்கைக்கான கல்வி, சாதிப்பிரிவுகளையும், பிளவுகளையும் தங்கள் அதிகார வளர்ச்சிக்கான துருப்புச்சீட்டுகளாக பாவிக்காத, எளிமைக்கும் நேர்மைக்கும் முன்மாதிரியாக வாழ்ந்து காட்டும் மக்கள்தலைவர்கள் இன்றைக்கான, என்றைக்குமான இன்றியமையாத் தேவை.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
