தாய்மண் அன்னா அக்மதோவாவின் கவிதை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழில் : லதா ராமகிருஷ்ணன்

தாய்மண்

 அன்னா அக்மதோவாவின் கவிதை

ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழில் : லதா ராமகிருஷ்ணன்

நாம் அதை அலங்காரப் பேழைகளில் நம்

இதயத்தின் மீது சுமந்துகொண்டிருப்ப

தில்லை.

அது குறித்து கவிதைகளில் கரைவதில்லை,

அது நம்மைக் கசப்பான ஓய்விலிருந்து எழுப்புவ தில்லை

உறுதியளிக்கப்பட்ட ஈடன் தோட்டம்போல்

இல்லை அது.

நம்முடைய மனங்களில் பேரத்திற்கான பொருளாய்

அதை பாவிக்க ஒருபோதும் முயற்சிப்பதில்லை நாம்.

நோயுற்றிருக்கும்போது, மகிழ்ச்சியற்றிருக்கும்போது,

அதன்மீது அலுப்புற்றிருக்கும்போது

அதைப் பார்க்கவோ அறியவோ கூட அறியத் தவறிவிடுகிறோம்.

ஆம், பாதத்திலான இந்தப் புழுதி

நமக்கு ஏற்றதாயிருக்கிறது,

ஆம், பற்களின் இந்த விசைகூடிய அரைவு

மிக வாகாயிருக்கிறது நமக்கு,

எனவே இரவும் பகலும் மிதித்தேகிக்கொண்டிருக்கிறோம் _

அந்தக் கலவையாகா, கட்டுமான நேர்த்தியற்ற, புழுதியை.

ஆனால் நாம் அதனுள் படர்ந்துகிடக்கிறோம்,

அதுவேயாகிறோம்

ஆகவே அழைக்கிறோம் வெகு இயல்பாய் –

எனது மண் என்று.